Parque Nacional de Timanfaya is een kratergebergte in het zuidwesten van Lanzarote. Ieder jaar komen meer dan 1,5 miljoen bezoekers hiernaartoe, om tijdens een busrit van een halfuur een kleine indruk te krijgen van de oerkrachten van de aarde. Montañas del Fuego, 'vuurbergen' wordt het bizarre maanlandschap met zijn 25 kraters en meer dan 100 vulkaankegels ook wel genoemd.
Dit was ooit het vruchtbaarste gebied van Lanzarote. In de periode 1730-1736 werd het echter onder kokendhete lava bedolven. Elf dorpen werden door de vloedgolf aan lava bedolven terwijl het gloeiende magma verder stroomde tot aan de kust. Op 9 augustus 1974 werden de vuurbergen tot nationaal park verklaard. De vuurduivel met drietand, een creatie van Manrique, begroet de bezoekers al van ver. De ingang bevindt zich halverwege tussen Yaiza en Mancha Blanca.
Voorbij de slagboom, waar zoals op Lanzarote gebruikelijk is afgerekend wordt, rijdt u twee kilometer op een smalle asfaltweg naar het plateau Islote de Hilario met parkeerterrein, restaurant en winkel. Daar wordt gedemonstreerd hoe heet de bodem is waarop u staat: in een metersdiep gat wordt water geschept, dat onmiddellijk door een geweldige, geisterachtige fontein de hoogte in wordt gespoten. Een tweede demonstratie: een takje vat vlam zodra het in het gat wordt geworpen – al op 6 meter diepte heerst een temperatuur van 400ºC!
Na de demonstraties leert u een deel van de 14 kilometer lange vulkaanroute kennen die in 1950 werd aangelegd, naar aanleiding van een bezoek van generaal Franco. De bus rijdt traag door holle wegen van gestolde lava, die hier en daar als druppels naar beneden hangt. Onderweg krijgt u op band de chroniek van de pastoor uit Yaiza te horen, met dramatische muziek op de achtergrond: eerst Beethoven, dan 'Zarathustra' van Strauss. Door de 'vuurkloof' komt u aan in het 'dal van de rust'. Aan de fuego (Timanfaya) heeft u een mooi uitzicht over de 'verbrande kraters'. Het eindpunt is weer het plateau, dat genoemd is naar een kluizenaar die hier 50 jaar met zijn kameel geleefd heeft. Volgens de legende plantte Hilario een vijgenboom, die er daadwerkelijk in slaagde wortels te maken. 'Maar hij droeg nooit vruchten, want zijn bloesems konden zich niet voeden met vlammen'.
Wie trek heeft in een vulkaanmaal en niet afgeschrikt wordt door de drukte, bezoekt het ronde, door Manrique ontworpen restaurant El Diablo ('de duivel'). Omwille van de hoge temperatuur van de aarde is het alleen van steen en metaal gebouwd. Door de panoramavensters heeft u een heerlijk uitzicht. De koks maken goed gebruik van de warmte van de aarde: zonder hulpmiddelen, zelfs zonder lucifers, slagen zij erin vlees te grillen op een rooster boven een bronachtig gat.
Naast de bustour door het nationaal park is er ook een kameelsafari. Bij het parkeerterrein Echadero de los Camellos bevindt zich het zogenaamde 'dromedarisstation'. Hier wachten meer dan 200 dieren om toeristen 20 minuten lang door het vulkaanlandschap te schommelen. In het bezoekerscentrum van het nationaal park aan de weg naar mancha Blancha wordt u op visuele wijze vertrouwd gemaakt met het vulkanisme. Borden en modellen illustreren hoe uitbarstingen ontstaan. Zeker de moeite waard is de film over de vuurbergen die ook de plaatsen toont die u tijdens de bustour niet te zien krijgt.