ZEEROVERIJ EN PLUNDERTOCHTEN

Na het in 1480 gesloten verdrag waarin de wereld tussen Spanje en Portugal werd verdeeld, liet Lissabon de eilanden met rust. Later, in de 16de en 17de eeuw, werd de archipel echter een geliefde prooi voor Franse, Engelse en Hollandse zeerovers. Pas nadat de Engelse vloot onder admiraal Nelson bij Tenerife was verslagen, kwam er een einde aan deze periode. De eerste piraat in een lange rij was de Franse kaper Saintonge. Tijdens de Frans-Spaanse oorlogen bezette hij in 1543 Las Palmas en nam als buit drie volgeladen suikerschepen met zich mee.

Zeerovers uit La Rochelle voeren maanden achtereen door de Canarische wateren, wachtend op schepen die met goud en zilver beladen uit Amerika naar Spanje terugkeerden. Die schepen gebruikten gewoonlijk de Canarische Eilanden als tussenhaven. Niet alleen zij, maar ook andere Franse en Engelse piraten hielden plundertochten over de eilanden. De Engelse vice-admiraals Francis Drake en John Hawkins boekten aanvankelijk weinig succes. In 1585 werd Drake door de schepen van La Palma verdreven. Hawkins vond later de dood als admiraal van de Britse vloot.

In 1599 veroverde de Hollander Van der Does met 74 schepen en 7000 soldaten Las Palmas. Deze Hollandse admiraal plunderde ook de stad San Sebastián de la Gomera, maar door de heftige tegenstand van de Canariërs lukte het hem niet het eiland te veroveren. Tijdens de talrijke oorlogen in de 17de en 18de eeuw stuurde Engeland zelfs hele eskaders naar de Canarische Eilanden. In 1657 viel de Engelse admiraal Robert Blake tevergeefs Santa Cruz de Tenerife aan. In 1797 werd de Engelse vloot onder de beroemde admiraal Horatio Nelson bij Tenerife verslagen. Nelson verloor daarbij zijn rechterarm toen hij met het kanon El Tigre (de Tijger) werd beschoten.