Sinds 1994 is de wijn van Lanzarote een
Denominación de Origen. Deze DO-status, vergelijkbaar met de Franse AOC, betekent dat druiventeelt en wijnbereiding in het gebied aan strenge regels en controles onderhevig zijn om dit kwaliteitsetiket te bewijzen. Er worden drie zones onderscheiden: La Geria, Tinago en Norte Haría Yé. In La Geria staan de wijnstokken in de eindeloze velden met fotogenieke
hoyos, kuilen in de zwarte vulkanische grond waaromheen een halve cirkel van kleine lavastenen muurtjes (
Abroyos) de plant bescherming bieden. Ook in Tinage, waar de wijnstokken in greppels staan, zijn muurtjes opgetrokken om beschutting tegen de wind te geven.
Opmerkelijk in het gebied Norte Haría Yé is dat de druiven zijn geplant in
jable, wit zand dat zich zo'n 20 centimeter onder de vulkanische bovenlaag bevindt. De wijn van de streek is voor een kwart rood en voor driekwart wit. De toegestane blauwe druiven zijn de
listán negra,
negramoll en
negra común, voor de witte:
listán blanca,
burra blanca,
malvasía,
moscatel en
diego. De bekendste wijn van het eiland is ongetwijfeld de zoete
malvasía uit La Geria, waarover Shakespeare zich in zijn werk dikwijls lovend uitliet.
Op tal van plaatsen op Lanzarote kunt u de plaatselijke wijn proeven. U kunt bij het toeristenbureau en in de grotere hotels ook een folder met een wijnroute door la Geria krijgen om diverse bodegas te bezoeken. Toonaangevend is vooral
Bodega El Grifo, de oudste bodega van Lanzarote (1775) die de bezoeker tegenwoordig ook een wijnmuseum, een uitgebreide bibliotheek te bieden heeft.
Grifo betekent griffioen; de gestileerde versie van dit mythologische dier, dat in flinke afmetingen buiten bij het museum prijkt, maar ook de wijnetiketten siert, is een ontwerp van César Manrique. U vindt El Grifo langs de doorgaande weg tussen Masdache en El Islote, die dwars door La Geria loopt.